Nehrin kıyısındaki sazlıklarda Tıkır adında yeşil, neşeli bir timsah yaşarmış. Tıkır'ın kocaman bir ağzı ve tam seksen tane sivri dişi varmış.
Tıkır her şeyi severmiş: yüzmeyi, güneşlenmeyi, nehirde köpük yapmayı. Ama bir şeyden hiç hoşlanmazmış: diş fırçalamaktan!

"Seksen diş fırçalamak çok uzun sürer!" dermiş. "Hem ben timsahım, timsahların dişleri hiç bozulmaz."
Bir sabah Tıkır uyanıp kocaman esnemiş. Ama ağzından tuhaf bir ses gelmiş: "Hıııh, hııı!" Dişleri kendi aralarında konuşuyormuş!
"Ben çok kirlendim," demiş ön diş. "Ben de, ben de!" demiş azı dişleri. "Bizimle ilgilenmeyen bir timsahla konuşmuyoruz!" Ve seksen diş birden Tıkır'a küsmüş. Tıkır ne zaman bir şey ısırmaya çalışsa dişleri "Hıh!" deyip kıpırdamıyormuş. Dişlerinin arasında bir de sızı başlamış.

Tıkır üzgün üzgün nehir kıyısına oturmuş. Tam o sırada iki küçük kuş, Pıt ve Pat, yanına konmuş. "Neyin var Tıkır?" Tıkır anlatmış. Kuşlar gülmüş: "Biz sana yardım ederiz! Ama bir şartla: Her sabah ve her akşam dişlerini fırçalayacaksın."
Pıt bir dal parçasının ucunu yumuşacık fırçaya çevirmiş. Pat de bir şarkı bulmuş:
"Yukarı aşağı, fırça fırça, sağa sola, parlasın da! Bir, iki, üç, dört, seksene kadar say, dişler olsun tertemiz ay!"
Tıkır şarkıyı söyleyerek fırçalamaya başlamış. Bir diş, iki diş, on diş... Şarkı öyle eğlenceliymiş ki seksen dişin nasıl bittiğini anlamamış bile!
Dişler tertemiz olunca birden gülümsemişler. "Teşekkür ederiz Tıkır!" Sızı da geçmiş.
O günden sonra Tıkır her sabah ve her akşam, Pıt ile Pat'in şarkısını söyleyerek dişlerini fırçalamış. Nehirdeki bütün hayvanlar da şarkıyı ezberlemiş. Akşam olunca sazlıkların arasından hep bir ağızdan aynı ses yükselirmiş:

"Yukarı aşağı, fırça fırça, sağa sola, parlasın da!"
Ve Tıkır'ın seksen dişi, nehrin en parlak gülümsemesi olmuş.
✨ Masalımız burada bitti, iyi uykular! ✨



