Yüksek dağların arasındaki ejderha vadisinde Pıtırcık adında yeşil, tombul, minicik bir ejderha yaşarmış.
Vadideki bütün ejderhalar ateş püskürmeyi çok iyi bilirmiş. Büyük ejderha Kor, bir nefeste koca bir kayayı ısıtırmış. Kırmızı ejderha Alev, gökyüzüne ateşten halkalar çizermiş.

Pıtırcık da ateş püskürmek istermiş. Derin bir nefes alır, yanaklarını şişirir, gözlerini kısar ve...
"Haaa... haaa... HAPŞUUU!"
Ama ağzından ateş yerine rengârenk çiçekler fışkırırmış! Papatyalar, laleler, gelincikler havada uçuşur, sonra yavaşça yere süzülürmüş.
Diğer ejderhalar kahkahalarla gülermiş. "Çiçek hapşıran ejderha mı olur?" derlermiş.
Pıtırcık çok utanırmış. Her gün gizlice bir mağaraya gidip çalışırmış. "Bugün kesin ateş çıkacak!" dermiş. "Haaa... HAPŞUUU!" Mağaranın içi yine çiçeklerle dolarmış. Bir gün o kadar çok hapşırmış ki mağara çiçek bahçesine dönmüş, bir tavşan ailesi içine taşınmış bile!

Bir yaz günü vadide kuraklık olmuş. Sıcaktan otlar kurumuş. Ejderhalar ateş çalışması yaparken bir kıvılcım kuru otlara sıçramış. Küçük bir yangın başlamış!
"Eyvah!" diye bağrışmış ejderhalar. Ama onların ağzından ancak ateş çıkıyormuş, yangını söndüremiyorlarmış.
Pıtırcık koşarak gelmiş. Burnunu yangına doğru tutmuş, derin bir nefes almış ve...
"HAPŞUUU! HAPŞUUU! HAPŞUUUUU!"
Bu sefer burnundan çiçeklerle birlikte serin, ıslak, mis kokulu bir çiçek yağmuru çıkmış! Yapraklar ve çiçek özleri ateşin üstüne yağmış, yangın fıss diye sönmüş.

Vadide derin bir sessizlik olmuş. Sonra büyük ejderha Kor, Pıtırcık'ın yanına gelmiş. "Hepimiz ateş püskürebiliriz," demiş, "ama yangını sadece sen söndürebildin."
O günden sonra kimse Pıtırcık'a gülmemiş. Ejderha vadisinin en güzel bahçesi onun hapşırıklarıyla yeşermiş. Her bahar bütün ejderhalar ona gelip "Hadi Pıtırcık, bir hapşırık daha!" diye rica etmiş.
Pıtırcık da gülerek burnunu kaşımış ve... "HAPŞUUU!"
✨ Masalımız burada bitti, iyi uykular! ✨



