Gökyüzünün en ucunda, bulutların bile zor ulaştığı bir köşede Pırıl adında küçük bir yıldız yaşarmış. Pırıl, yıldızların en küçüğüymüş ama en meraklısıymış.
Her gece büyük yıldızlar tek tek parlamaya başladığında Pırıl da onlarla birlikte ışıldarmış. Dünyaya bakar, uyuyan şehirleri, sessiz ormanları, dalgalarıyla fısıldaşan denizleri seyredermiş.
Bir gece, sabaha doğru bütün yıldızlar yavaş yavaş sönüp dinlenmeye çekilmiş. Pırıl ise gözlerini kocaman açmış ve "Ben uyumayacağım!" demiş. "Ben bütün gece, bütün gün parlamak istiyorum. Uyursam bir şeyleri kaçırırım!"

Ay Dede, gümüş sakalını sıvazlayarak gülümsemiş. "Küçük Pırıl'ım," demiş yumuşacık sesiyle, "sana bir sır vereyim mi?"
Pırıl merakla yaklaşmış. Sırları çok severmiş.
"Bak şu kocaman yıldızlara," demiş Ay Dede. "Onlar neden bu kadar parlak biliyor musun? Çünkü her sabah güzelce dinlenirler. Uyurken ışıklarını yeniden toplarlar. Dinlenmeyen bir yıldızın ışığı yavaş yavaş solar."
Pırıl kendine bakmış. Gerçekten de ışığı biraz sönükleşmiş, kenarları titremeye başlamış. Esnemiş, sonra bir daha esnemiş.

"Ama uyursam dünyada olan güzel şeyleri göremem," demiş üzgün üzgün.
Ay Dede, Pırıl'ın etrafına bulutlardan yumuşacık bir yorgan sermiş. "Dünya yarın da burada olacak," demiş. "Güneş doğacak, kuşlar ötecek, çocuklar oyun oynayacak. Sen de dinlenmiş, ışıl ışıl bir yıldız olarak hepsini seyredeceksin."
Pırıl bulut yorganına sokulmuş. Rüzgâr hafifçe ninni söylemeye başlamış: "Uyu küçük yıldız, uyu..."
Pırıl'ın gözleri yavaş yavaş kapanmış. Rüyasında kocaman, ışıl ışıl bir yıldız olduğunu görmüş.
Ertesi gece Pırıl gökyüzünde öyle parlak ışıldamış ki, dünyadaki bütün çocuklar pencereden bakıp "Bak, ne güzel bir yıldız!" demişler. Pırıl da onlara göz kırpmış, çünkü artık sırrı biliyormuş: En parlak ışık, iyi bir uykudan sonra gelirmiş.

✨ Masalımız burada bitti, iyi uykular! ✨



