Yeşil tepelerin arasındaki bir krallıkta Ece adında bir prenses yaşarmış. Saraydaki herkes onun parıltılı elbiseler giyip balolarda dans etmesini beklermiş. Ama Ece'nin en sevdiği şey, kırmızı lastik çizmelerini giyip sarayın arka bahçesinde toprakla uğraşmakmış.
Her sabah erkenden kalkar, bahçıvan Hasan Dede'nin yanına koşarmış. Tohum ekmeyi, fide dikmeyi, solucanların toprağı nasıl havalandırdığını, arıların çiçekleri nasıl dolaştığını ondan öğrenmiş.
Saray hanımları ona bakıp fısıldaşırmış: "Bir prenses hiç çamurlu çizme giyer mi? Elleri toprak içinde, saçında yapraklar..." Kraliçe de bazen iç çekermiş: "Ece'm, biraz da dans çalışsan?"

Bir yaz, krallıkta hiç yağmur yağmamış. Güneş günlerce yakıp kavurmuş. Kraliyet bahçesinin ünlü gülleri boynunu bükmüş, meyve ağaçlarının yaprakları sararmış. Kral bütün krallığın en bilgili danışmanlarını toplamış. Biri "Daha çok su taşıyalım" demiş, ama kuyular da azalmış. Diğeri "Bahçeyi gölgelikle örtelim" demiş, ama çiçeklerin güneşe ihtiyacı varmış.

Ece salona koşarak girmiş. Çizmeleri çamurluymuş, yanaklarında toprak varmış. Saray hanımları kıkırdamış. Ama Ece aldırmamış.
"Babacığım, bir fikrim var!" demiş. "Hasan Dede ile toprağı inceledim. Sorun sadece yağmur yok diye değil. Toprak sertleşmiş, suyu tutamıyor. Verdiğimiz suyun çoğu akıp gidiyor."
Kral merakla dinlemiş. Ece anlatmaya devam etmiş: "Mutfaktan çıkan sebze kabuklarını ve kuru yaprakları toprağa karıştırırsak toprak yumuşar, sünger gibi suyu tutar. Bitkilerin dibini samanla örtersek güneş toprağı kurutamaz. Sarayın çatısından akan yağmur sularını da büyük fıçılarda biriktirebiliriz."
Danışmanlar birbirine bakmış. Kral bir süre düşünmüş, sonra gülümsemiş: "Deneyelim!"
Ece ile Hasan Dede bütün saray çalışanlarına yöntemi öğretmiş. Aşçılar sebze kabuklarını ayırmış, seyisler samanları getirmiş, marangozlar fıçılar yapmış. Hatta saray hanımları bile, önce biraz çekinerek, sonra keyifle eldivenlerini giyip bahçeye inmiş.
Birkaç hafta içinde güller yeniden doğrulmuş, ağaçlar yeşermiş. Sonbaharda ilk yağmur geldiğinde fıçılar ağzına kadar dolmuş. Ertesi yaz bahçe hiç olmadığı kadar güzel açmış.
O yılın büyük balosunda herkes Ece'nin nasıl bir elbise giyeceğini merak ediyormuş. Ece salona, bahçenin çiçekleriyle süslenmiş sade bir elbise ve tertemiz silinmiş kırmızı çizmeleriyle girmiş. Bu sefer kimse kıkırdamamış. Herkes alkışlamış.

Kral, krallığın yeni geleneğini ilan etmiş: Bundan sonra her bahar, krallıktaki bütün çocuklar sarayın bahçesine davet edilecek ve Prenses Ece onlara toprağın sırlarını öğretecekmiş.
✨ Masalımız burada bitti, iyi uykular! ✨



